Zoeken
  • Joske

VROEGER

Wat ik me kan herinneren is dat ik op mijn 12de al interesse had in tarrot kaarten. Ik had een mini-altaartje op mijn kamer en gotics (ja dat mijn tijd ) intrigeerde me enorm. Ik zag regelmatig witte vlinders en ik wist toen al dat dat mijn plots overleden oom was die even hoi kwam zeggen, ik geloofde toen al niet in toeval, mijn kamer stond vol met boeddha's, mijn moeder deed iedere ochtend yoga en wierook, edelstenen en etherische oliën waren bij ons thuis gemeen goed.


Ok, dus een deel was opvoeding en een deel aangeboren? Ik weet het niet maar zolang als ik me kan herinneren is spiritualiteit al een onderdeel van mijn leven. Ik heb me altijd al een tikkie 'anders' gevoeld dan mijn leeftijdsgenootjes. Er zijn ook heel wat jaren in mijn jong volwassen leven dat ik er even een periode niet zo mee bezig was (meestal door een nuchter vriendje) maar altijd gebeurde er dan weer dingen die mij lieten zien dat er ontzettend veel meer is tussen leven en dood.


Er zijn heel wat jaren geweest dat ik het 'verborgen' hield voor veel mensen. Mijn spirituele ontwikkeling hield ik voor mezelf, ik sprak er met weinig mensen over want die vonden me al snel een zweef en hadden geen idee waar ik het over had. Maar de laatste jaren spreek ik het uit, vertel ik mensen over de mensen die ik soms bezoek (een parapsycholoog, een energetische coach en een reikiweekend). Ook al hebben ze er niks mee... ik wil mijn waarheid gaan vertellen.


Ik wil mijn waarheid gaan vertellen omdat ik de laatste jaren steeds meer en meer ben gaan leven naar de persoon die ik echt ben, ik ben naar binnen gekeerd, heb gedeald met oud verdriet, ben langzaam wakker geworden en heb heel bewust de beslissing genomen om te gaan leven vanuit liefde en niet meer vanuit angst. (En dat klinkt allemaal heel romantisch en je hoort de pianomuziek al op de achtergrond, maar in de praktijk is dat heel veel tranen, snot, intens huilen, boosheid en frustratie over jezelf wat eruit moet. Had ik al gezegd heel veel snot?)


Het zijn persoonlijk processen, oude emoties, verstokte overtuigingen, karma uit een vorig leven en niet verwerkte gebeurtenissen die er allemaal uit moeten. Zowel lichamelijk, psychisch als energetisch. Ik begon ruim 8 jaar geleden met Yoga. Mijn redding. Door mijn yoga docent werd ik doorverwezen naar mijn osteopaat voor de hardnekkige pijn in mijn rug. En wat daar de maanden (zelf jaren) daarna gebeurde was wonderlijk. Langzaam maakte ze dingen los in mijn lijf (bij mij mijn darmen, m'n rug raakt ze bijna nooit aan) en langzaam maakte ze al die vastzittende dingen los in mijn lijf. Ik bezocht ook een energetisch therapeut en ging 4 keer per jaar naar mijn parapsycholoog (een soort medium). Heel langzaam gooide ik mijn oude overtuigingen overboord. Liet ik los, werd ik meer mezelf. En dat proces is tot op de dag van vandaag nog steeds bezig (en is met tijd en wijlen nog steeds heel heftig en is vooral een hobbelige weg). Alleen gaan we steeds een laagje dieper. Komen er steeds nieuwe stukken omhoog die aandacht en liefde nodig hebben om ze vervolgens los te kunnen laten.


En afgelopen jaar maakte ik dus de beslissing (of kwamen er dingen (niet toevallig) op mijn pad) om mijn spirituele kant, mijn innerlijke wereld meer te gaan laten zien, te gaan gebruiken, te delen en andere mensen daarmee te inspireren en te laten weten dat ze niet alleen zijn.


Want oh boy wat is het een heftige combinatie om zelf in zo'n proces te zitten en ook nog een eigen bedrijf te moeten runnen. Een bedrijf wat volledig draait op jou. Jouw inspanning, jouw geloof, jouw energie, jouw kunnen, jouw motivatie. Want je kunt je voorstellen dat als al die hiervoor genoemde dingen niet helemaal lekker gaan, soms ronduit k*t zijn, dat het runnen van eigen bedrijf soms een hele kluif is. (Vandaar dus vorig jaar ook de gedachte om mijn andere bedrijf Happy Vintage te verkopen, weg ermee, strik erom en doei). Er zijn heel wat processen waar ik doorheen moest (zakelijk gezien). Ik had heftige overtuigingen over geld ("ik moet harder werken anders verdien ik het niet, "rijke mensen zijn stom" "je moet blij zijn met weinig" "ik ben lui als ik een dag niet werk en daarom loopt het niet" "ik verdien het niet om veel geld te verdienen" en zo kan ik nog wel even doorgaan), ik geloofde niet écht in mezelf en wat ik allemaal kan, ik had heel veel negatieve gedachtes over mijn kunnen, ik was me constant aan het vergelijken met anderen (instagram-haat was dat), ik was constant negatief over wat ik allemaal nog niet had bereikt, ik wilde constant meer meer meer, ik kon moeilijk zien wat ik al bereikt had en hoe mooi bedrijf ik freaking mn eentje had opgebouwd en ga zo maar door. Kortom: DE ENIGE DIE JE TEGENHOUD BEN JEZELF. en dat is dus echt zo. Ook al denk je soms van niet en heb je 100.000 smoesjes waarom het aan de buitenwereld ligt dat iets niet lukt of werkt, het ligt aan jou. Echt waar. 100% aan jou. Het gaat allemaal over mindset, positief denken, de law of attraction en geloven in jezelf. Maar daar later meer over.


Ik vond die processen mega pittig maar gelukkig kan ik nu steeds beter zien en snappen dat mijn processen niet voor niks gebeuren (niks gebeurd voor niks, duh) en dat ik ze kan omzetten in iets positiefs, dat mijn processen mij uniek maken, dat ik iets te bieden heb aan mensen en aan mijn klanten, dat ik er gebruik van moet maken. En heel langzaam komt dat besef en het geloof dat dat is wat ik moet gaan doen.


En dat is eng, rete eng, maar zoals verteld wil ik niet meer leven vanuit angst en weet ik dat dit het goede is om te doen. En dus is het een kwestie van tandjes op elkaar en even doorbijten. Gaan.. geloven in het grote goed en doen wat juist is (en niet wat makkelijk is)!

54 keer bekeken
INSTAGRAM 
STUDIO WILDPOPPY
Hurksestraat 24a
5652 AK Eindhoven
info@wildpoppy.nl 

© 2019 by Wild Poppy